Een dag die ik niet snel zal vergeten…
De wekker gaat…het is kwart over 6, mijn kleren hangen al klaar en mijn fototas staat ingepakt bij de voordeur, ik houd namelijk niet van verrassingen. Snel smeer ik nog een broodje en gewapend met een thermosbeker thee ben ik onderweg.
Ik ben geen ochtendmens maar als ik dan al rijdend de zon zie opkomen en de mist zo boven het land zie hangen dan ben ik heel blij dat ik hier getuigen van ben. Ik moet me inhouden om niet uit te stappen om dit prachtige natuurverschijnsel vast te leggen en mijn gedachtes gaan uit naar alle fotografen die nu mooie beelden staan te schieten van de mist in de ochtendzon, misschien toch maar wat vaker vroeger opstaan.
Ik ben onderweg naar het Conferentiehotel Kontakt der Kontinenten in Soesterberg waar ik vandaag samen met Boukje en Gabrielle de feestelijke dag vastleg van het jubileumcongres van de Landelijke Beroepsvereniging van Ritueelbegeleiders. Wat een prachtige locatie en alles was tot in de puntjes verzorgd! Er waren geweldige sprekers, de ochtend werd geopend door Lieve Blancquaert met inspirerende verhalen en prachtige foto’s. Er waren volop workshops, lezingen, masterclasses en inspiratiesessies. Tijdens de lunch (die heerlijk was) kon je jezelf laten portretteren en daar werd dankbaar gebruik van genomen. Na de lunch ging alles weer verder en zoals Joris Linssen voor de lunch ons al had toegesproken met zijn mooie liefdevolle verhalen over zijn muziek en wat het doet als je het inzet, zo sloot hij ook de dag af met een terugblik en een interactie met het publiek. Bitterballen en een drankje maakten de afsluiting van het congres compleet.
Na nog een foto hier en daar, reed ik richting huis en na een minuut of 10 kwam ik meteen in de file terecht, normaal gesproken zou me dit ontzettend storen en mijn humeur er niet beter op maken maar nu ging die smile niet van me gezicht, wat een bijzondere dag was dit vandaag, ik heb veel gehoord en gezien en indrukken opgedaan, wat een inspirerende verhalen allemaal en lessen voor en over het leven en erna.
Terwijl ik in gedachten de dag terugspoel in mijn hoofd, zie ik dat er in het wolkendek een opening komt en de zonneharpen er krachtig doorheen stralen, het gouden uur is aangebroken en wat een mooi schouwspel geeft moeder natuur me weer. En als het na een half uur heel zachtjes gaat spetteren, denk ik heel snel neeeee het zal toch niet……. En ja hoor, heel flauwtjes een regenboog!! WAUW! Nee die smile gaat niet meer van mijn gezicht wat een topdag!!
Dank je wel, mooie mensen dat ik jullie mocht ontmoeten vandaag.